Beste mede-gelovigen,

Belangrijker dan het kerkgebouw, belangrijker dan het monument - hoe waardevol het ook zijn moge - is, wat mij betreft, de vraag waar het gebouw voor stáát. Welke de reden is dat het ooit - vaak met de nodige offers, pijn en moeite - door onze voorouders is opgetrokken. Belangrijker dan het gebouw is de geloofs­gemeenschap. En met de geloofsgemeenschap de boodschap die door haar moet worden doorgegeven. Uiteindelijk en uitsluitend gaat het - om de theoloog Edward Schillebeeckx (1914-2009) te citeren - om 'het behoud van het Evangelie'.

Dit nu geldt evenzeer voor onze eigen parochiegemeenschap, nu we - gedwongen door de omstandigheden - na de sluiting van de kerk in Winssen, een half jaar geleden, met pijn in het hart opnieuw een kerk zullen moeten afstoten - en wel de kerk van de H. Johannes de Doper in Ewijk.

Enkele decennia geleden vormden onze kerken nog het kloppende hart van dorpsgemeenschap of stadswijk. Maar de tijd dat de plaatselijke gemeenschap samenviel met de geloofs-gemeenschap lijkt definitief voorbij. Als mensen niet meer samenkomen en niet meer bijdragen, als de groep vrijwilligers vergrijst en niet meer wordt aangevuld (waar blijven onze jonge mensen?), kortom: als de betrokkenheid verdwijnt, is bovengenoemde conclusie onvermijdelijk. En dat doet pijn. Heel veel pijn. Met name voor die kleine, dappere groep betrokken parochianen en vrijwilligers die er, tot op de dag van vandaag, nog wél voor gaat. Voor hen - dat wil ik hier heel nadrukkelijk kwijt - heb ik diep respect. En mét hen voel ik de pijn. Want ook ik voel mij, als pastor, verbonden met elk van onze vier geloofsgemeenschappen. Met ieder van u. Maar vooral met de méns die zijn of haar eigen 'heilige plaats' zal moeten missen. Die dierbare plek waar generaties lang lief en leed is gedeeld.

Het ligt in de bedoeling dat de kerk van Ewijk medio 2021 aan de eredienst zal worden onttrokken. Als parochiebestuur zijn we ons bewust van onze verantwoordelijkheid in dezen, in het besef dat het gaat om méér dan alleen een gebouw. Het gaat ook en vooral om mensen en hun gevoelens. En daar willen we respectvol en zo zuiver mogelijk mee omgaan. U mag de komende tijd van ons verwachten dat we u zo goed en zo transparant mogelijk informeren over de gang van zaken. Ook is er ons veel aan gelegen een goede en waardige herbestemming te vinden voor kerk en pastorie. Onze voorkeur gaat daarbij uit naar initiatieven en projecten met een maatschappelijke meerwaarde, met andere woorden: waar onze samenleving in het algemeen en onze Ewijkse gemeenschap in het bijzonder bij gebaat zijn. Van eventueel interessante ontwikkelingen in dit verband zullen we u tijdig op de hoogte stellen.

We willen het komende jaar echter niet alleen nadenken over sluiting, afstoting en herbestemming van gebouwen. We willen ook - als het even kan sámen met u - nadenken over de vraag naar de toekomst van onze geloofsgemeenschap. We willen blijven bouwen aan onze kerk. Hoe dan ook. We willen blijven getuigen van de hoop die in ons leeft. Ook in een kerk die een ander gezicht zal krijgen. Die onvermijdelijk kleiner zal zijn, maar - en dat is mijn vaste overtuiging - niet minder vitaal. We hebben ieder van u daarbij nodig. Om mee te denken (uw ideeën zijn welkom) én om de handen uit de mouwen te steken. Ook dat laatste. Want hoe je het ook wendt of keert, geloven is en blijft een werk-woord.

Ik besef heel goed dat het bovenstaande, zelfs als het niet onverwachts komt, een pijnlijke boodschap is. Het is mijn diepste wens dat we juist dan samen blijven optrekken, ook met hen die tot een andere geloofsgemeenschap behoren. We zijn immers familie van elkaar. En als familie laat je elkaar niet vallen, houd je elkaar vast. Kome wat komt. Ook al is het voorlopig nog even op anderhalve meter... Ik reken op u!

Van harte wens ik u en de uwen een goede zomer toe. Rust goed uit en... blijf vooral gezond!

Met een hartelijke groet, mede namens de overige leden van het parochiebestuur en de pastoraatsgroep,

Pastor Ruud Roefs