Op de website van de H. Johannes XXIII parochie voor de dorpen van de gemeente Beuningen.

Hier vindt u:

Parochieblad

datum: 15-01-2019

Veertig dagen lang gaan we op weg. Hoopvol en verwachtingsvol. Een weg van donker naar licht. Van dood naar leven. Het feest van Pasen tegemoet. Veertig dagen lang – zoals Israël veertig jaar lang in de woestijn verbleef, alvorens het Beloofde Land te betreden.

Veertig dagen van bezinning. We nemen en krijgen ruimschoots de tijd. Het is goed om zo af en toe – zeker in de aanloop naar een groot kerkelijk feest – voor onszelf de balans op te maken. Om eerlijk in de spiegel te kijken en onszelf de vraag te stellen: Hoe sta ik ervoor? Leef ik zoals ik zou willen, kunnen of moeten leven? Gebruik ik mijn talenten of laat ik ze liggen? Wat ging er goed? Wat niet? Wat kan er beter? Dit alles vanuit het verlangen een nieuw begin te kunnen maken. De Veertigdagentijd: om-zien met het oog op de toekomst...

De Veertigdagentijd begint met de viering van Aswoensdag. Een viering die in het teken staat van boete-doening.

Boete. Een woord dat de meesten van ons – zo neem ik aan – niet lekker in het gehoor ligt. We associëren het vrijwel meteen met 'straf'. Als ik een overtreding heb begaan, krijg ik een boete. Krijg ik straf. Maar heb ik de boete eenmaal betaald – of mijn straf uitgezeten, dan is de zaak ook weer afgedaan. Dan is het 'zand erover'. En kunnen we weer verder met elkaar. Maken we een nieuw begin. Desondanks houdt het woord 'boete' die nare klank die het van oudsher heeft.

En ergens is dat jammer. Om niet te zeggen 'dood-zonde'. Want de oorspronkelijke betekenis van het woord is helemaal niet zo negatief. Het woord 'boete' is verwant aan het woord 'beter'. Zo zeggen we van vissers die hun netten repareren: ze boeten hun netten. 'Boete' doen – zo zou je kunnen zeggen – heeft iets van 'werk in uitvoering'. Van 'herstelwerkzaamheden'. Het gaat om het herstel van het netwerk aan relaties die wij als mensen kennen en trachten te onderhouden: mijn relatie met God – mijn relatie tot mijn naaste – en de relatie tot mijzelf. Als dat netwerk goed onderhouden wordt, zal dat zeker bijdragen tot kwaliteit van leven en menselijk geluk.

Laten we dus – in die zin – boete doen. Werken aan herstel. Onze zwakheden en tekorten eerlijk onder ogen zien – in de wetenschap dat alleen de mens, die weet heeft van zijn kleinheid – en deze kleinheid ook in alle eerlijkheid durft te erkennen – tot groei in staat is.

Laten we in de veertig dagen die voor ons liggen om-zien naar wat was – met het oog op de toekomst. Boete doen houdt in dat we ons niet neerleggen bij wat ons menselijk bestaan verduistert, maar dat we geloven in de kracht en de overwinning van het licht. Omdat God – zo luidt de boodschap van het Evangelie – enkel Liefde is. Liefde en barmhartigheid. Een God die ons draagt en vasthoudt. Kome wat komt.

Boete betekent niet dat we onszelf de vernieling in praten. Boete doen is weet hebben van je kleinmenselijke tekortkomingen – maar tegelijkertijd verlangen naar en hopen en vertrouwen op 'beter'. Ooit zei een docent tegen me: 'Schuldgevoelens kunnen lastig zijn – maar ze zijn in zichzelf niet verkeerd. Als je er maar niet in blijft steken. Beschouw ze als een wake-up call. Als een duw in je rug. Doe er iets mee. Wellicht brengt het je verder. Als je af en toe eens last hebt van je geweten betekent dat vooral dat God nog altijd met je bezig is.'

Boete doen heeft alles te maken met het feest van Pasen, het feest van de Opstanding uit de dood. Boete doen is op-staan tegen het kwaad. Tegen elke vorm van dood. Ook in mijn eigen leven. In mijn eigen hier en nu. Ik moet hier denken aan de legendarische vogel Phoenix / Feniks van wie de oude Grieken geloofden dat de hij in staat was om telkens opnieuw uit zijn eigen as herboren te worden. Een prachtig symbool dat uitdrukking geeft aan de overtuiging dat er – tegen elke dood in – toekomst is. Niet voor niets kregen zij die (in Beuningen) het askruisje ontvingen de volgende woorden te horen: Herrijs uit je eigen as – en kom opnieuw tot leven!

Een gezegende vastentijd voor ieder van u!

Pastor Ruud Roefs